58. Ostatnia prosta...

Wygląda na to, że w ciągu najbliższego tygodnia zostanę mamą. Wczoraj profesor zadecydował, że już nie będą podawać mi już dożylnie tokolizy. Jeśli pojawią się skurcze lub rozwarcie idziemy się ciąć. Jeśli jednak wytrwam do weekendu to wchodzę w tzw. plan zabiegów na początek tygodnia. Profesor po zbadaniu mnie i obejrzeniu brzucha, który jak delikatnie określił :" mały nie jest" stwierdził, że " czas kończyć tę przygodę". Tak się zestresowałam, że to w zasadzie już, że od wczoraj nie mam skurczy:) Okazało się jednak, że mam dość znaczną anemię i niski poziom magnezu więc mnie troszkę teraz pompują by przy cesarce nie wyskoczyły " nieprzewidziane powikłania". Lekarz prowadzący powiedział, że jak grzecznie dotrwam do poniedziałku to będę mogła wybrać sobie datę porodu. I tu zaczyna się problem. Mi pasowałby 13 czerwca w poniedziałek. Równo 11 i pół roku od narodzin Młodej, poza tym 13- tki są dla nas szczęśliwe., ale zdaje się wtedy nie ma mojego prowadzącego lekarza. Wtorek 14 czerwca z niczym mi się nie kojarzy, 15-stego moja ciocia ma imieniny, ale ta data nie bardzo dobra będzie bo Jot ma ważne spotkanie. 17 czerwca urodziny mojej mamy. Wiem, że chciałaby taki prezent ale boję się że po nie dotrwa...no i nie wiem kiedy byłoby najfajniej urodzić. Jest jeszcze opcja 11 czerwca ( sobota) jakby bardzo mi się spieszyło, bo mój polecony pan doktor ma dyżur.... A jak znam życie, chłopcy jeszcze nas w konia zrobią i urodzą się w środku nocy 18 czerwca, wtedy kiedy Jot będzie miał koncert i za cholerę nie będzie mógł dojechać do szpitala:)))
Boję się jak diabli. Z jednej strony cieszę się , że to już. Z drugiej martwi mnie , że to jednak sporo przed czasem. Lekarze mówią , że to już bezpieczny czas dla Twixów, ale jednak 34 tydzień to w zasadzie półtora miesiąca przed terminem. Boję się jak zniosę znieczulenie, boję się powikłań....no boję się, że to już....aaaaaaa